persoonlijk

Delen van mijn kinderwens

6 oktober 2014

In het laatste deel heb ik jullie verder genomen op reis. Vandaag gaan we weer een halte verder.
Toen ik voor mijn gevoel er klaar voor was, althans voor zover het kon, ondernam ik stappen.
Ik bleef verder gaan in mijn strijd tegen de kilo’s. En ik bleef goochelen met mijn financiën. En ik dacht wel te weten welke weg ik in wilde slaan qua donor.
Dus werd het tijd voor een volgende stap. 

bam-mam.nl

Als eerste meldde ik me aan bij Bam-mam.nl. (En dat kan ik elke BAM’er aan raden, of je er een bent, of wilt worden!)
Ik heb op twee verschillende maillijsten gemaild. En ik ging al vrij snel naar een eerste live chat, met BAM’ers (en BAM’ers to be) uit de regio.
Ik vond het heel spannend maar ook heel fijn om de dames en kinderen te ontmoeten. Het mailen zelf was al heel fijn. Ik kon ervaringen horen, ik kon advies vragen en dat deed ik ook.
En zo leerde ik ook meer over de opties en kon ik mijn verhaal kwijt aan dames die het allemaal al meegemaakt hadden. En dat laatste was vooral heel fijn.
Want de enigen die het wisten waren een paar vriendinnen, nog geen hand vol.

Ik begon langzaam aan mijn kinderwens aan meer mensen te vertellen. Maar de grootste drempel lag niet bij het vertellen aan vriendinnen.
Nee dat lag bij het vertellen aan mijn familie. Ik had bepaalde verwachtingen van hoe het zou gaan, hoe ze zouden reageren.
Maar ook een groot stuk hoop: je hoopt op 100% steun, 100? Nee 200%!
En toen ik het lef had (eindelijk) om het aan hun te vertellen, liep het natuurlijk niet zoals ik gedacht had.
En de reacties waren ook niet zoals gehoopt en verwacht. Achteraf denk ik wel dat ik het anders aan had kunnen pakken, ik had het beter kunnen voorbereiden, plannen.
Maar je kunt iets in je hoofd hebben, maar niet weten wat een ander in zijn hoofd heeft. Dus dan was het misschien nog zo gelopen.
Ik ben blij dat ik open ben geweest naar ze, en ik was vooral opgelucht.

verder vertellen

De tijd verstreek en ik durfde mijn kinderwens nu ook aan de wijde wereld te vertellen. Op mijn werk hield ik het nog even stil.
Maar toen de plannen (dit lees je de volgende keer) gemaakt werden, wilde ik het ook graag aan mijn collega’s en de gezinnen vertellen.
Nog steeds zijn de reacties zeer divers. De een is zeer enthousiast, en vindt het stoer, en dapper. En de ander snapt het niet.
Die denkt dat ik het kind een gelukkige jeugd ontneem.
Maar ik houd me vast aan een aantal zinnen die (zeer dierbare) vriendinnen mij vertelden:

heart_in_sand_199760

– Als iemand het kan ben jij het!
– Echt iets voor jou om dit avontuur aan te gaan!
– Dit kan jij!
– Wat ben je toch een sterke vrouw!
– Je wordt een fantastische (bewust alleenstaande) moeder!

The story is out….. en nu gaat het pas echt beginnen! Ik volg mijn hart…

Hoe waren de reacties bij jou toen je het vertelde? Hoe zou jij reageren als je dochter vertelt dat ze een BAM wil worden?

You Might Also Like

4 reacties

  • Reply Deirdre 8 oktober 2014 at 23:49

    Ik vind dat je het goed aanpakt. Je denkt na over de gevolgen van een kind, de kosten e.d. Ik ken gezinnen die zwanger zijn terwijl ze de geld/middelen niet hebben om goed voor het kind te zorgen. Heel veel succes en veel plezier voor wat komen gaat :)

    • Reply Thea 9 oktober 2014 at 11:18

      Dank je wel voor je lieve woorden!
      gr Thea

  • Reply Christie 9 oktober 2014 at 13:02

    Hi Thea,
    Je pakt dat idd goed aan. Ik ben ondertussen een BAM van 2 prachtige dochters van 5 en anderhalf. En ik weet nog goed dat mijn ouders (vooral mijn vader) bij beide keren geen goed oog in hadden. Reacties gekregen als “Kan je nu eens niets op de normale manier doen” en “Je weet toch niet waar dat kind vandaan komt” (anonieme donor) etc . Maar eens de meisjes geboren werden is dat helemaal omgedraaid en nu zijn ze dolgelukkig met hen.
    Voor de rest wisten bij mij een paar vriendinnen dat op voorhand. Hun reacties waren echt leuk. Ze hebben er nooit negatief over gedaan, maar ze durfden wel kritisch te zijn. Maar ze waren altijd een steun.
    Gaan voor wat jij belangrijk vindt, het is tenslotte jouw leven, jouw verantwoordelijkheid en jouw keuze.
    En ik kan niet anders dan je veel geluk en succes toewensen.

    • Reply Thea 9 oktober 2014 at 14:07

      dank je wel voor de lieve woorden
      gr thea

    Reageer