persoonlijk

onderzoeken: reden tot zorg?

19 mei 2015

Ik vertelde jullie laatst dat ik weer een bloeding had gehad en dat ik moest langskomen voor onderzoeken.
Gisteren was ik in het UMC voor die onderzoeken.
Het was een hobbelig ritje….

 

uitzicht vanuit parkeergarage

uitzicht vanuit parkeergarage

De afspraak

Om 11.10 had ik de afspraak. Zo’n 5 min daarvoor liep ik de afdeling op.
Helaas liep het uit. En zo kon ik nog ruim een kwartier wachten.
Heel fijn, ik was namelijk een beetje zenuwachtig.

Eenmaal binnen bespreken we eerst de laatste cyclussen. Wanneer had ik bloedingen e.d.
We spreken af dat er een uitstrijkje gedaan wordt. Er worden twee monsters genomen.
Tijdens het onderzoek kijken we verder.

En het werden… 2 uitstrijkjes

Het ging op zich wel redelijk. En vlot. Tijdens het uitstrijkje vertelde ze me op niet fijne toon, dat ik wel snel bloed daar.
Ik weet niet wat ik moet denken en wacht af. Ik ga geen gesprek aan als ik erbij zo bij lig.
We praten verder na het onderzoek.

Maar we doen het nog een keer. Als ik het ziekenhuis uitloop, parkeerkaart betaald heb en bijna bij mijn auto ben…
Word ik gebeld. Een van de twee monsters is verkeerd gegaan. En moet dus opnieuw gedaan worden.
Met duizendmaal excuses. Dus ik loop terug en krijg nog een keer een uitstrijkje: Oh joy…

Net na het onderzoek

Na het uitstrijkje praten we over hoe en wat. Ze besluit geen echo te doen. Ze verwacht namelijk niet dat het een poliep is.
Ze wil eerst de uitslag afwachten van het onderzoek.
Ik twijfel niet, ik wil het weten: wat denkt ze?
Wat houdt het in dat ik snel bloed?

20150510_134536

Antwoorden

Het lichaam veranderd naarmate je ouder wordt. Dan kan het dus zijn dat dan je sneller bloed daar.
Ik voel me ineens oud. Maar realiseer me dat ik dat niet ben dus…?
Als ik vraag waar ze aan denkt heb ik een knoop in mijn maag.
En dan zegt ze het: er is een kleine kans dat het kanker is.

We praten verder, over mijn familiegeschiedenis met kanker en hoe nu verder.
Ik heb met een paar weken de uitslag. We plannen een telefonisch consult in.
Ik moet afwachten en me niet te druk maken hierover, de kans is klein.
Tja…dat is makkelijk gezegd

De klap

Ik ben nog relaxed, ik ga naar huis. Praat mensen bij en ik ben positief.
Als ik het heb zijn we er vroeg bij, als ik het heb:ik heb het vast niet!
Ik moet gewoon werken en dus vertrek ik op tijd.
Want…

Dan kan ik langs mijn ene gezin, die moeder voert zelf regelmatig uitstrijkjes uit.
Als ik het haar vertel komt de klap.
We hebben het even over de kansen. En ik ben iets rustiger. De kans is echt klein!

Afwachten

Ik licht ook mijn andere gezin in, dat gaat al makkelijker. We zijn altijd erg open naar elkaar.
En ik wil stel dat het wel zo is. Ze niet die klap ineens geven over een paar weken.
En erover praten helpt.

Ik probeer positief te blijven, maar er is reden voor zorg. Maar het is een kleine kans. En ik heb wel recht op wat mazzel. 
Dus geen kanker! Toch? Ja toch? Duimen jullie mee? Iemand ervaring hier mee?
Ik stel in ieder geval mijn poging uit tot ik meer weet…helaas :S

 

You Might Also Like

25 reacties

  • Reply ka-bam 19 mei 2015 at 07:40

    Succes met wachten.

    Een 1,5 jaar heb ik een half jaar (geen uitstrijkje) moeten Wachten op een definitieve uitslag, gelukkig geen kanker. Maar de kans dat het kwaadaardige cellen waren was groot. In dat half jaar meerdere onderzoeken en 2 kijkoperaties gehad voordat de definitieve uitslag gesteld kon worden.

    Enige wat helpt is keep calm and just wait

    • Reply Thea 20 mei 2015 at 16:23

      dank je wel, ik probeer calm te blijven

  • Reply Natasja 19 mei 2015 at 07:44

    Sterkte met wachten! Wellicht is er niets ernstigs aan de hand. Je verdient inderdaad wel wat geluk! Succes.

    • Reply Thea 20 mei 2015 at 16:23

      dank je wel!

    • Reply Thea 20 mei 2015 at 16:24

      dank je wel!!!

  • Reply Whitney ♡ Whtnysworld 19 mei 2015 at 07:46

    Ik duim zeker weten voor je. Wat een rollercoaster maak je ook mee..

    • Reply Thea 20 mei 2015 at 16:24

      That’s my life….een rollerocaster, dank je wel

  • Reply Kim 19 mei 2015 at 09:29

    Ik duim heel hard voor je. Wat een heftige dagen zeg. Sterkte en veel succes!

    • Reply Thea 20 mei 2015 at 16:24

      dank je wel

  • Reply Suzanne 19 mei 2015 at 10:21

    Oh Thea, wat ongelooflijk vervelend voor je! Die onzekerheid. Ik hoop heel erg voor je dat het niks is. Echt naar dat je zo lang moet wachten. Ik wens je heel veel sterkte!!!

    • Reply Thea 20 mei 2015 at 16:24

      dank je wel lieverd!

  • Reply Tamara 19 mei 2015 at 13:12

    Pfff wat ellendig dat je ook nog lang moet wachten dan! Ik duim natuurlijk keihard mee!

    • Reply Thea 20 mei 2015 at 16:25

      lief dank je wel!

  • Reply Charlotte 19 mei 2015 at 14:51

    Succes met wachten! Jeetje wat heftig! Ik duim zeker voor je mee!

    • Reply Thea 20 mei 2015 at 16:25

      dank je wel

  • Reply Patricia 19 mei 2015 at 22:03

    Ik duim voor je!
    En tja dat je sneller bloed daar beneden ligt misschien ook aan de persoon die daar beneden de handelingen uit voert. Ik heb 1 vpk in Arnhem bij haar is het pijnlijkst, heb ik vaak buikpijn er na en ik verlies wat bloed na de inseminatie.
    Verder komen bloedingen meestal door of een poliep of een infectie. Wat ik weet…

    • Reply Thea 20 mei 2015 at 16:26

      ik heb het bij alle mensen, bij alle behandelingen gehad, dus lag niet aan haar
      poliep is het dus niet volgens haar, was anders de vorige keer al gezien.
      We wachten af…

  • Reply Jootje 19 mei 2015 at 22:19

    Wat krijg je toch veel ‘uitdagingen’ op je pad.. Ik duim weer voor je mee. Good luck! X.

    • Reply Thea 20 mei 2015 at 16:26

      dank je wel!

  • Reply Marijke 20 mei 2015 at 23:04

    Ik duim heel hard! Heel hard! Sterkte met wachten, veel te veel tijd dan ook nog om jezelf nog zenuwachtiger te maken!

  • Reply Barbara 21 mei 2015 at 12:35

    Meisje, wat zal je geschrokken zijn!! Ik duim even hard als iedereen voor je mee!!
    Als alles goed is zou ik de dokter er wel op aan spreken, dat ze je onnodig angstig hebt gemaakt!! Groetjes,

    • Reply Thea 25 mei 2015 at 12:38

      onnodig deed ze het denk ik niet, kijkende naar symptomen en erfelijkheid. Schrikken deed ik wel ja

  • Reply Gabriëlla 21 mei 2015 at 12:55

    Wat vreselijk! Die onzekerheid.. :(

    Het valt vast mee! Ik duim voor je

  • Reply Debbie 23 mei 2015 at 15:45

    Dat is wel even heftig te horen, maar ik duim mee dat het niks ernstig is. Je kan zeker ook wel weer een beetje geluk gebruiken.

    • Reply Thea 25 mei 2015 at 12:39

      dank je wel lieve debbie!

    Reageer