Interviews

Interview: een tweeling van 11 weken

13 februari 2016

Dit is het verhaal van Aranka (40), een BAM van een tweeling van 11 weken.
“Mijn droom was om ooit een gezin te stichten. Maar nooit een man ontmoet met wie ik deze droom kon waarmaken.
Dan kom je op een leeftijd waarbij je moet gaan kiezen: Ga ik er alleen voor, of zet ik deze droom opzij?
Dat laatste heb ik geprobeerd, maar had ik geen vrede mee.
Daarom na jaren van twijfel toch besloten er alleen voor te gaan.”

De droom waar maken

Aranka wist al vanaf jongs af aan dat ze moeder wilde worden. Ze koos ervoor deze droom alleen waar te gaan maken. Z
e schreef zich in op forums. En nam contact op met een BAM. Ze ging ervoor!

In mijn familie/kennissenkring zat geen potentiële donor. Ik zag zelfinseminatie niet zitten, dus voor een ziekenhuis gekozen met een traceerbare donor.
Ik vind het belangrijk dat mijn kindjes later kunnen achterhalen van wie zij afstammen, mochten zij de behoefte hebben.
Na 7x KID, 12x IUI, ben ik uiteindelijk zwanger geraakt van een tweeling via een ICSI/behandeling.”

tweeling van 11 weken

De zwangerschap, bevalling en kraamtijd

Zwanger van een tweeling, hoe was dat? Was het niet zwaar?
“Mijn zwangerschap is ontzettend goed verlopen. Daar waar ik verwacht had het superzwaar te krijgen, omdat het een tweeling was, is het mij alles meegevallen.
Ook rekening gehouden met vroeggeboorte, maar uiteindelijk ben ik bevallen met 37+6.”

“De bevalling was ingeleid, omdat ik bij de laatste controle al 3 a 4 cm ontsluiting bleek te hebben.
Achteraf viel het me mee (op het moment zelf was het zwaar, omdat ik een weeënstorm kreeg).
Na zes en een half uur waren beide kindjes gezond en wel op de wereld. Na 3 dagen mochten we al naar huis.”

De kraamtijd heb ik als heel bizar ervaren. Ik was volledig van de wereld, zat in een bubbel. Er kwam weinig door die bubbel heen.
Normaal heb ik alles onder controle en regel ik het allemaal wel, maar nu heb ik mij volledig overgegeven.
Na een week of 4 landde ik weer een beetje op aarde.”

Mama zijn en donorpraat

Nu is ze mama, een BAM. Hoe is dat? En hoe gaat ze straks aan haar kinderen vertellen dat ze van een donor zijn?
“Ik had verwacht dat het ontzettend zwaar zou zijn, omdat het een tweeling betreft. Dit valt mij erg mee, mede omdat ik veel hulp heb gehad in de eerste weken.
Nu nog kan ik op bepaalde mensen een beroep doen. De nachten vallen mij wel zwaar. Ze zijn nu 11 weken en ze slapen helaas nog niet door.
Dat breekt uiteindelijk wel op.
Maar boven alles is het voornamelijk genieten tot nu toe. Hoe het straks zal zijn als ik weer moet werken… Geen idee.
Ik heb wel weer zin om uiteindelijk weer te gaan werken.”


Hoe weet ik nog niet. In ieder geval vanaf het begin heel open en duidelijk zijn over het hoe/wat en waarom.
Er zijn ook diverse boekjes voor kinderen op de markt, deze zal ik zeker aan gaan schaffen.”

Bas en Evelynn 196

Oh nee het is een tweeling?

Wilde ze graag een tweeling? Liet ze er bewust 2 terugplaatsen? Hoe was het om te horen?
“Omdat in het hele traject geen enkele poging raak is geweest, heb ik (na heel lang twijfelen), twee embryootjes terug laten plaatsen, in de hoop dat er in ieder geval eentje zou blijven plakken.”

“Ondanks dat ik wist dat het kon gebeuren, was het een shock om te horen dat het een tweeling was.
Ik heb daar bijna de hele zwangerschap aan moeten wennen en kon er niet echt blij mee zijn.
Want hoe zwaar zou het worden? Financieel? Vroeggeboorte? Twee in je eentje…..”

“Er zijn nog momenten dat ik denk “ik had er nooit 2 terug moeten laten plaatsen”.
Vooral als ze elkaar ’s nachts wakker huilen, als ze tegelijk huilen; wie pak je als eerste?
Maar of het nu echt zoveel zwaarder is als eentje? Ik zou het niet weten, ik vind het tot nu toe goed te doen.
Je hebt wel een goede achterban nodig!”

Een blik op de toekomst

Hoe ziet ze de toekomst voor zich? Wil ze nog meer kinderen? Is er nog ruimte voor een man? En wat wil ze haar kinderen meegeven?
“Ik denk niet dat er, ook gezien mijn leeftijd, nog een kindje bij komt. Tenzij ik binnen nu en een jaar mijn droomprins toch nog weet te vinden.
Want het zwanger zijn en dergelijke zou ik zo weer doen.”

“Ik sta zeker open voor een relatie, maar twijfel nog steeds of ik dat wel écht wil.”

“Ik hoop mijn kindjes op te voeden als sterke, zelfstandige, gelukkige persoontjes die volop in het leven staan.
Ik zal proberen ze op het rechte pad te houden en ze zo goed mogelijk te begeleiden naar het volwassen worden.
Ik hoop dat ze de juiste keuzes zullen maken en dat ze later als ze groot zijn, zullen zeggen: “Mam, het was niet altijd makkelijk, maar je hebt het goed gedaan”.”

 

Ik wil Aranka bedanken voor het delen van haar verhaal. Leuk dat we mochten horen hoe het is voor deze kersverse BAM.
Wat vind jij van haar verhaal?

 

 

You Might Also Like

6 reacties

  • Reply Carianne 13 februari 2016 at 08:19

    Herkenbaar hoor! Alleen zijn die van mij 1-eiig. Bij tijd en wijle is het heel zwaar maar als ze met z’n tweetjes ontzettend veel lol hebben, is alles de moeite waard!

  • Reply Simpel, met een snufje liefde 13 februari 2016 at 09:08

    Wat een mooi verhaal. Ik ben geen BAM maar wel tweelingmoeder. Het is af en toe inderdaad wel pittig, vooral s’nachts. Maar het is ook heel speciaal.

  • Reply Carla 13 februari 2016 at 10:25

    Aranka
    Dit is je wens geweest en ben trots dat je de wens van jezelf heb laten uitkomen.
    Niet heb laten lijden door de buiten wereld .
    Ik weet het bijna zeker dat de kleintjes niks te kort komen.
    Liefde is het aller belangrijkste .
    Aranka je bent een echte mamma.
    Geniet van je kids.

  • Reply Marlinda 13 februari 2016 at 14:06

    Mooi verhaal, ik ben ook mama van een tweeling. Ik weet hoe pittig het af en toe is. Ik denk wel dat het alleen erg onrealistisch is om te verwachten dat kindjes van die leeftijd evt zouden doorslapen. Dat kan gerust nog een jaar duren en is heel gezond. Je erbij neerleggen scheelt al een hoop. ?

  • Reply Esther 14 februari 2016 at 08:36

    heel pittig eerste jaar zal het worden maar als ze straks wat groter zijn…hebben ze veel aan elkaar. Sterkte! Wees niet te streng voor jezelf..go with the flow. Lekker genieten

  • Reply angela 25 februari 2016 at 08:44

    mooi verhaal Aranka! die foto met die voetjes ah zoo zoetjes :)

  • Reageer