persoonlijk

Twijfel

16 oktober 2014

Ik twijfel al de hele dag. Moet ik deze eerlijke en open blog schrijven? Of een blog die “veiliger” is?
Maar ik ga gewoon eerlijk zijn en dan zie ik wel wat komt. Ben bang voor de reacties van een aantal personen.
Maar misschien komen die reacties wel niet. En dus schrijf ik hem:

twijfel

De laatste weken werk ik veel, ik heb veel afspraken en er komen veel dingetjes tussendoor. Daarnaast probeer ik ook nog deze site bij te houden en is er iets genaamd een sociaal leven.
Tussendoor schieten gedachten door mijn hoofd: “Hoe ga ik dit doen als ik een kind heb? Waar haal ik straks de tijd vandaan? Als ik een kind had gehad, hoe had ik dit dan klaar gespeeld?”
Doordat ik zo druk ben, ben ik ook moe. Energie is soms ver te zoeken. Kan mijn bed niet uitkomen, en grijp het liefst elk vrij moment om op bed of op de bank te ploffen.
“Waar haal ik straks de energie vandaan? Hoe moet dat straks? Als ik nu al zo moe ben, hoe is dat dan straks?”

En dan help ik mezelf herinneren dat ik ook sinds april, niet meer dan 3 dagen achter elkaar vrij ben geweest. Ik heb de hele zomer doorgewerkt.
Ik ben gewoon toe aan een weekje vrij (gelukkig staat een week vrij voor de deur). Maar daar is dan ook weer de twijfel. Is dat dan ook zo of praat ik mezelf dat aan?
Haal ik me niet teveel op mijn hals, of kan ik dit gewoon?
Kan ik wel een bewust alleenstaande moeder zijn?

mothers_silhouette_02_vector_160270

afvallen

Ook qua afvallen. Het is echt een loodzware strijd. Ik ben zo een kilo kwijt. Maar die kilo zit er ook zo weer aan. Zeker als ik moe ben. Dus wil het momenteel niet. Is dat zo of praat ik dat mezelf aan?
Ik heb een eetstoornis. Maar dat moet ik ook weer niet als excuus gebruiken. Ik ben meerdere keren 20 kilo kwijt geraakt. Hield het zo maanden vol. Maar waarom lukt dat nu niet?

Ik weet dat ik elk moment opgeroepen kan worden om te starten met de inseminaties. Zou zoveel beter zijn als er dan kilo’s af zijn…
Maar zou ook fijn zijn als die twijfels er dan niet zo zijn. Ik weet dat er mensen zijn die twijfelen of mijn keuze, wel een goede keuze is.
Die twijfel bij hun zijn vooral zorgen, zorgen om mij en mijn toekomstige kindje. Dus ben ik bang voor de reacties als ik het uitspreek. Maar aan de andere kant.
Ik mag toch twijfelen? Of niet?

Had jij twijfels?

You Might Also Like

20 reacties

  • Reply mariska 16 oktober 2014 at 08:01

    Twijfel hoort bij je denk proces over bam worden. Hebben we allemaal gehad. En ja het is druk, maar denk je niet dat als je een partner had en dit drukke leven ,je net zo moe zou zijn. En ja je zal je leven aan moeten passen. Vaker vakantie nemen omdat kind vrij is, ander sociaal leven, etc. Maar dat moet je ook met partner. Het gaat er om of je deze keuze wil maken als je een kind wil. Je leven gaat veranderen maar je krijgt er zo veel voor terug. Oa een leuk leven. En vergeet niet een kind brengt je ook rust.

    • Reply Thea 16 oktober 2014 at 12:25

      Dank je wel voor je reactie, heb ik veel aan…
      gr Thea

  • Reply Isabel 16 oktober 2014 at 08:11

    Twijfelen is niet erg dat doet iedereen wel eens, zelfs Soma met dikke buik en al mini paniekaanval las ik soms op t forum baby clupje haha

    Wat betreft afvallen je zegt meerdere malen 20 kilo te zijn kwijtgeraakt maar daar zit het hem juist vind een manier hoe je met je huidige eet en leefpatroon gezonder kan leven (dan volgen kilo’s vanzelf) stop dingen in je mond die je ook je (aanstaande) kind zou geven, beweeg regelmatig doe niet meteen heel streng of overdreven maar vind hierin meer een balans dan kan je het de rest van je leven volhouden (wat hoort) en zorgt dat je niet meer jojo’t , ik zou vlak voor zwangerschap niet gaan afvallen je moet juist gezond eten (geen voedingstekorten) en anders ga je heel erg aankomen tijdens je zwangerschap, gezonder eten en bewegen mag zelfs gewoon tijdens je zwangerschap dus kan je altijd mee beginnen!

    • Reply Isabel 16 oktober 2014 at 08:13

      Ik ben trouwens mama van drie kindjes en heb mijn man leren kennen terwijl ik op een donor aan het wachten was, beter nog ; hij zou m’n donor worden haha ; leven kan raar lopen haha maar twijfelen is prima hoor als je je maar niet laat tegenhouden in je leven erdoor…

      • Reply Thea 16 oktober 2014 at 12:26

        Bedankt voor je reactie.
        Je hebt gelijk qua eten, maar ligt bij mij moeilijker door mijn eetverslaving. Maar daar volgt binnenkort een blog over 😉
        Grappig hoe jij je man hebt leren kennen. En bedankt voor je adviezen
        gr Thea

  • Reply Esther 16 oktober 2014 at 08:30

    Hoi
    Heel goed dat je twijfels hebt. Je bent met iets heel belangrijks bezig. Wanneer de kleine er is maak je vanzelf de juiste keuzes voor jou en de kleine. Dat komt goed.
    Anderen kunnen het niet eens zijn met je keuze. Dat is hun probleem. Er zullen mensen wegvallen…dat is heel moeilijk. Maar jij moet doen wat goed is voor jou. Moeder worden is het mooiste wat er is. Er komt zoveel moois op je pad.
    Je gewicht…het belangrijkste is dat je je goed voelt. Als je goed zit in je lijf komt de rest. Let op wat je eet. Straf je zelf niet als het even niet goed gaat. Op een goeie dag begin je weer alsof het een nieuw begin is. Geniet van je vakantie. Maak er 2 of 3 weken van als het kan. Carpe Diem.

    • Reply Thea 16 oktober 2014 at 12:27

      Bedankt, kon ik er maar 2 weken van maken :S Dat lukt helaas niet. Maar genieten ga ik zeker doen! gr Thea

  • Reply Fieke 16 oktober 2014 at 08:31

    Mooie open blog :) twijfels die heel normaal zijn! Wat mij hielp was verstand op nul en gaan. Vertrouwen op mijn gevoel. Jouw kindje straks mag blij zijn met zo’n moeder!!

    • Reply Thea 16 oktober 2014 at 12:27

      Dank je wel voor je lieve woorden Fieke! gr

  • Reply Joyce 16 oktober 2014 at 08:34

    Ja ik had ook twijfels. Maar niet van te voren. Mijn wens was zo groot dat er geen twijfel tussendoor kwam (niet dat jouw wens niet groot is. Zo bedoel ik het niet).
    Toen ik eenmaal zwanger was kwam na een week of 5 die twijfel. En dan ging die weer weg. En dan kwam die met 18 weken weer. En zo ging het op en af tijdens de zwangerschap.

    Ik ben benieuwd hoe je het allemaal gaat doen.

    En als je echt wil afvallen zou ik naar de huisarts gaan en een doorverwijzing vragen naar een goede diëtiste.
    Een eetprobleem. Dat kan natuurlijk. Maar als je echt wil kun je dat overwinnen.

    Die vermoeidheid, daar kom je in het begin niet meer vanaf als moeder zijnde. Soms laat je kind je langer dan 3 uur slapen en voel je je 5 minuten als ‘herboren’. Maar zodra je de eerste periode gehad hebt met de slapeloze nachten, komen de sprongetjes, tandjes, andere ongemakkelijkheden. Huildagen zijn verschrikkelijk vermoeiend. Ik ben ook regelmatig helemaal op. En ook tijdens de zwangerschap was ik moe, moeier, moeist.

    Een sociaal leven? Ik heb er eerlijk gezegd vaker niet dan wel zin in. Zou niet weten hoe ik dat er ook allemaal nog bij moet hebben. En ik trek me meestal liever terug in onze eigen bubbel.

    Dus ja twijfels. Ze zijn bekend. En nog steeds heb ik ze. Het moederschap maakt me onzeker. Raakt me waar ik nooit eerder geraakt ben. Ik voel zoveel, dat ik het soms even niet kan bolwerken. Maar bovenal is het fantastisch. Maar het is wel een grote stap. En ik ben heel blij als J. om een uur of 5/6 thuiskomt en ik Luuk even over kan geven. Maar daar stel ik me op in en als je dat niet kunt, dan ga je wel weer door denk ik :)

    • Reply Thea 16 oktober 2014 at 12:29

      Bedankt voor je woorden. Helpt! Wat betreft dietiste: ik heb er al een hoop versleten. Daar komt binnenkort een blog over. Het gaat namelijk niet om de wil alleen.
      gr

  • Reply Ajeto 16 oktober 2014 at 09:03

    Twijfels heb ik voor m’n zwangerschap ook niet gehad. Mijn wens was om moeder te worden nam al die twijfel weg. Wel heb ik tijdens de zwangerschap wel met enige terugkerende momenten twijfels gehad. Red ik het wel, hoe doe ik het als ik zelf ziek ben. Kan ik wel een goede moeder zijn. Doe ik m’n kind niet te kort omdat het geen vader zal hebben. Twijfels zijn niet gek. Wat je gewicht betreft: ik zou dat loslaten. Super als je gewicht kwijt raakt voor je zwangerschap maar als dat niet lukt dan is dat zo. Ik heb ook teveel kilo’s bij me. En ben gek genoeg tijdens m’n zwangerschap heel wat kilo’s kwijt geraakt. Niet omdat ik op dieet was of te ziek was om te eten maar omdat ze gewoon vedwenen. Ik at m’n dagelijkse hoeveelheid eten in kleinere porties en vaker. Dat maakte dat ik de kilo’s kwijtraakte. De zwangerschap zelf was voor mij een feestje. Ik heb me nog nooit zo lekker gevoeld als tijdens m’n zwangerschap. Ook dat is iets wat niet iedereen overkomt. Verder ben ik vanaf de geboorte van m’n zoontje meegegaan in zijn ritme. Ik voedde op verzoek en had een draagzak om hem lekker bij me te houden. Hij sliep tot en met 1,5 jr op m’n slaapkamer en verder als hij wakker was dan was ik dat ook en ging hij slapen dan sliep ik ook. Tijdens je verlof maakt dat toch niet uit. Dus pakken wat je pakken kunt. Toen de dutjes vlak na z’n eerste verjaardag verdwenen was het wel even pittig. Maar ook daar wen je aan. Mijn kind is geen marmotje. Meer uur wakker dan sla

  • Reply Ajeto 16 oktober 2014 at 09:05

    Slapende! Je vind vanzelf wel een modus en verder is het gewoon gaan met die banaan. Keuze heb je niet. Hahaha! Het cliché is waar: je krijgt er ook zoveel voor terug!

    • Reply Thea 16 oktober 2014 at 12:30

      Bedankt voor je lieve woorden!! gr

  • Reply Caroline 16 oktober 2014 at 12:57

    Natuurlijk mag je twijfelen. Sterker nog, ik vind het niet gezond als iemand niet twijfelt! En wat de drukte betreft: je zult straks, als je een kindje mag krijgen, veel dingen af moeten zeggen. Leren nee zeggen. Vaste rustmomenten voor jezelf inbouwen. Dat laatste is erg belangrijk.
    Ik ben moeder van twee kids van 5 en 3 dus weet waar ik het over heb :)

    • Reply Thea 16 oktober 2014 at 14:20

      Ben al aan het oefenen met Nee zeggen :), bedankt voor je reactie! gr Thea

  • Reply Corrine 18 oktober 2014 at 16:43

    Herkenbare blog heb je geschreven! Ik hoop zelf medio december dit jaar te starten met zwanger worden van een bekende donor, dmv ZI. En ook hier komen de twijfels af en toe om de hoek kijken. Wat je je afvraagt is voor mij dan ook erg herkenbaar, ik heb het net zo. In mijn omgeving weten een heleboel mensen het nog niet, omdat ik dat nog te vroeg vindt. En ook dat brengt hier dan ook weer die twijfel met zich mee.. Ondanks dat het me af en toe heel wat denkwerk bezorgt, zie ik er ook zeker het positieve van in; Liever teveel twijfelen, en straks hopen de juiste keuzes maken, dan andersom 😉

    • Reply Thea 18 oktober 2014 at 17:08

      Spannend ook voor jou, blijkbaar zijn we niet de enigen die twijfelen.
      Succes!
      gr

  • Reply angela 7 maart 2015 at 22:21

    ik weet niet hoe jou directe omgeving op jouw keuze op bammer gereageerd. hebben? ik heb het nogal lastig met de mening van mijn moeder. ik heb het vorige zomer voor het eerste echt over gehad, was best een heftig gesprek, toch was ik ergens opgelucht dat ik erover had gepraat. ik zei ook ik het niet in het geheim doen je bent toch mijn moeder. daarna heb ik het bewust stilgezwegen, in deze 9mnd denk ik heeft me moeder het stilgewegen, jeetje nix erger dan dat. ik hoop in mijn positieve droom dat ze het was gaan begrijpen en in mijn geluk zou meegaan. niets van waar….ik besloot omdat ik nu 6mnd op de wachtlijst sta en ik er dus bang voor was dat me moeder dacht ach was vast n opvlieging… ik wilde het dus bespreken ze schrok ervan en werd gewoon boos dat ik erme door was gegaan. ik ga natuurlijk niet met mijn moeders nagativiteit mee, het is mijn leven. ik ben erg teleurgesteld en t doet me veel verdriet. gelukkig begrijpen mijn vriendinnen me alle en staan achter me. bieden zelfs aan om op te passen enzo haha… is het dan echt het generatieverschil……..?

    • Reply Thea 8 maart 2015 at 08:34

      Ik denk wel generatieverschil. De oudere mensen om mij heen hebben er meer moeite mee dan de mensen om me heen. En ik denk ook wel dat ze iedereen het plaatje van een man+vrouw+kind gunnen….

    Laat een reactie achter bij Corrine Annuleer reactie