Interviews

Het bleek een eeneiige tweeling te zijn

3 oktober 2015

Carianne en haar zus vormen een tweeling.
Een kinderwens groeide bij Carianne maar ze was single.
Ze was in shock toen ze erachter kwam dat ze niet een BAM werd van een kindje…
Maar van twee!
En hoe reageerde haar zus?

oo2

Het is een tweeling

Een traditioneel gezin is wat Carianne voor ogen had. Maar de relatie bleef uit, de kinderwens niet.
Ze koos ervoor om het alleen te doen. Toen ze bij Geertgen een  intake had gehad hoorde ze dat er in Amsterdam plek was.
Ik woonde toen in Amsterdam dus dat was veel makkelijker en ik kon gewoon gebruiken van de officiële donorbank.
Ik heb 6 KI-pogingen gehad en werd daarna doorgestuurd naar het AMC voor een baarmoederfoto.
Hier kwam uit dat er misschien een eileider verstopt zat, dus wilden ze een kijkoperatie.
Uit de kijkoperatie bleek dat alles goed was en ik kwam in aanmerking voor IUI. Na poging 2 was ik zwanger!”

Haar zus mocht mee naar de eerste echo (7 weken). Daar bleek dat het een tweeling was, een eeneiige tweeling.
Ik was eerst totaal in shock, dacht dat ik dat echt nooit zou aankunnen. Praktisch niet, financieel niet, maar ook emotioneel niet.
Mijn zus daarentegen reageerde vol enthousiasme. Wij vormen samen ook een tweeling dus eigenlijk is het alleen maar leuk dat ik nu zelf ook een tweeling kreeg!
Door de nuchtere kijk van mijn zus, was ik na een week over de eerste schok heen en was ik er wel blij mee.  De blijdschap groeide naarmate de zwangerschap vorderde.”

Zwangerschap en bevalling

De zwangerschap verliep volgens het boekje incl. de kwaaltjes. Alleen de combitest was slecht, na een maand in spanning bleek uit de punctie dat ze supergezond waren!
De mannetjes kwamen met 36 weken precies.

Ik ben om 07.00u  ingeleid maar toen de ontsluiting niet doorzette, is er ’s avonds gekozen voor een keizersnede. Om 21.52 en 21.55 zijn Niels & Jonas geboren.
We hebben nog een week in het ziekenhuis gelegen omdat Jonas afviel en hij moest 2 kilo wegen om naar huis te mogen. Ik vond de verpleging in het AMC erg prettig.
De laatste 3 dagen en 2 nachten hielpen ze niet meer met de verzorging van de jongens. Dit hadden we zo afgesproken omdat ik toch moest leren om het alleen te doen. A
ls er iets was kon ik natuurlijk gewoon de verpleging bellen.  Dat heeft me goed voorbereid op de thuiskomst.”

De kraamtijd was hectisch en emotioneel voor Carianne:
De kraamtijd was hectisch en heel emotioneel. Ik woonde ver weg van mijn familie en besefte ineens hoe belangrijk dat was.
Toen de jongens 2 maanden waren, ben ik dan ook naar Nijmegen verhuisd. Ik heb nog 8 maanden op en neer gereisd van Nijmegen naar Amstelveen voor werk en toen vond ik een baan om de hoek!”

003

Omgeving en voorbereiding

Op de zwangerschap reageerden mensen positief, al werd dit wel minder als ze hoorden dat het een tweeling was. De hele zwangerschap kreeg ze te horen hoe zwaar het zou zijn.
“Ik had een geweldige baas die zelf ook een (1-eiige) tweeling heeft, dus die wist precies wat ik kon verwachten (hoewel hij dat niet in zijn eentje deed). Maar van hem heb ik alle ruimte gekregen die ik nodig had.
Zonder zijn flexibiliteit had ik het eerste jaar nooit gered, denk ik vaak. Daar ben ik hem nog steeds heel dankbaar voor.”

“Qua voorbereiding heb ik het grote tweelingenboek gelezen en verder niet zoveel. Ik liet het gewoon maar op me af komen.”

BAM zijn

Moeder zijn is geweldig, BAM zijn ook. Al maakt ze zich soms wel zorgen om het emotionele effect op de jongens.
Maar ze zijn gelukkig samen, en kunnen er straks samen doorheen als ze zich bewust worden van het ontbreken van een papa.

En steun heeft Carianne in overvloed:
Mijn moeder komt gemiddeld 2 x per week tijdens spitsuur, mijn zus ziet ons 2x per week, op woensdagmiddag gaan we altijd naar vrienden en blijven we daar ook eten en op dinsdagavond komt standaard een goede vriendin bij ons eten. Mijn zus & partner passen sowieso 1 x per jaar een paar dagen op, dit jaar ga ik in oktober dus 5 dagen naar Istanboel!
Ik vind het vooral zwaar als één van de kinderen, of beide kinderen, ziek zijn. Doorbroken nachten doen me geen goed.
En ik vind de combinatie kinderen en 4 dagen werken ook te zwaar. Ideaal zou drie dagen werken zijn, maar dat is helaas financieel niet haalbaar.”

De toekomst

Aan deze twee heeft ze genoeg, een derde kindje komt er dus niet.
Maar hoe denkt ze over een partner en wat wil ze haar kinderen meegeven??
“ Zoekende naar een partner ben ik niet op dit moment, zou niet weten waar ik de tijd vandaan moest halen.
Het zou leuk zijn als ik hem toevallig een keer tegen zou komen, maar ik mis het op dit moment niet.”

“Wat ik mee wil geven aan mijn kinderen is dat het feit dat ze een tweeling zijn een gift is. Dat ze elkaar hebben in goede en slechte tijden.
Zo heb ik dat tenminste wel ervaren met mijn tweelingzus. En dat lieve mensen om je heen belangrijk zijn.”

“Ik hoop dat mijn kinderen gelukkig worden met wie ze zijn.”

001

Ik wil Carianne bedanken voor het interview, lijkt me heel bijzonder om een kindje te krijgen. Maar helemaal als je een eeneiige tweeling krijgt!
Wat vind jij van het verhaal van Carianne?

Wil je ook je verhaal delen, openbaar of anoniem? Dan ben ik op zoek naar jou! Er is weer volop ruimte voor interviews. Dus geef je op! Lees hier andere interviews.

 

 

You Might Also Like

10 reacties

  • Reply Esther 3 oktober 2015 at 11:44

    Wát een mooie ventjes! Wat zul jij een trotse moeder zijn! Mooi verhaal ook.

  • Reply Malou 3 oktober 2015 at 12:13

    Wat een schatjes zeg :) Interessant om te lezen!

  • Reply Roos 3 oktober 2015 at 12:29

    Mooi verhaal en wat een mooie ventjes! Wat ik me afvraag is eigenlijk aan Bam moeders in het algemeen, hoe ga je om met vragen over ontbrekende papa s? Mijn zoontje van zes heeft een vriendje met een bam mama. Bij mijn zoontje kwamen er vragen waarom Jephta geen papa heeft. Wij hebben hier zo goed mogelijk proberen op in te spelen. Ik kan me voorstellen dat dit als bam mam een van de moeilijkste dingen is waar je mee te maken krijgt.

    • Reply Barbara 4 oktober 2015 at 08:10

      Hoi Roos, wat fijn dat je er naar vraagt! Als alleenstaande mama ga ik er heel gewoon mee om. Mijn kind heeft gewoon geen papa, die kwam niet op mijn pad. Maar ik wilde wel heel graag mama worden en ben toen naar het ziekenhuis gegaan voor een zaadje van een donor. Iemand die wilde helpen om mij mama te laten worden. Punt. Voor mijn zoontje (ook 6) is dit dan ook de normaalste zaak van de wereld en ook hij zal je vertellen dat hij gewoon geen papa heeft maar wel een donor. Dat heeft voor hem niet de emotionele lading die er voor de buitenwereld misschien wel is. Hij is op een andere manier op de wereld gekomen en nu vormen wij een gewoon gezin. Het moeilijkste is dus de buitenwereld die er – niet normaal – mee omgaat (geen verwijt! Hopelijk went de wereld aan de vele vormen die er bestaan). Dus als het jou lukt de lading eruit te halen zal het voor de kinderen de gewoonste zaak worden. Je hebt allerlei vormen van gezinnen en dit is er 1 van… Je kan trouwens altijd de moeder vragen hoe zij ermee omgaat. Ik zou dat heel erg op prijs stellen.

      • Reply Carianne 4 oktober 2015 at 13:44

        Helemaal met Barbara eens!

      • Reply Thea 4 oktober 2015 at 14:18

        mooi gezegd barbara!

      • Reply angela 7 oktober 2015 at 18:45

        dat is heel mooi verwoord!

  • Reply Manon 3 oktober 2015 at 13:32

    En ik ben de trotse tante van deze prachtige mannetjes!!!
    Mooi gesproken.

    • Reply Thea 4 oktober 2015 at 14:17

      bofkont! :)

  • Reply Roos 6 oktober 2015 at 18:29

    Dankjewel barbara. Duidelijk zo!

  • Reageer