gastblogs

Verslaafde – By Ka-Bam

3 april 2015

Soms heb je van die momenten dat je denkt wat ben ik toch in hemelsnaam aan het doen??
En dan vooral “ben ik dit echt aan het doen??”

20150311_004847

Een onverwachte keuze

Zoals die keer in het ziekenhuis als voorbereiding op mijn operatie, dat ik uitleg kreeg over stoma’s.
Alles kwam voorbij de soorten, de maten, hoe het werkte, wat ik wel niet mocht/kon eten, etc etc.
En ineens daar de vraag “welke wil jij graag na je operatie hebben?”.  HUH, sorry, wat???

Moet ik serieus nu kiezen? En dan ergens uit kiezen waarvan ik niet eens wist dat er handel in was?
Moet ik nu echt iets uitzoeken waarvan ik niet eens weet of ik wel of geen stoma krijg?
Bizar momentje, nooit geweten dat er handel in stoma’s waren totdat ik ermee geconfronteerd werd.

En daar was vannacht weer zo’n moment.

Pregnyl uitleg

Gisteren in het ziekenhuis uitleg gekregen hoe ik mijn Pregnyl spuit moet klaar maken en moet zetten. Leek heel makkelijk na wat enige uitleg, stapsgewijs werd het uitgelegd:

  • Ampulletjes open breken
  • Naald op de spuit zetten
  • Vloeistof opspuiten en in de poeder ampul doen
  • Gehele vloeistof opnieuw opspuiten
  • Naald verwisselen
  • Jezelf injecteren.

Prikken

Prikken leek me wel heel heavy om zelf te doen, had het nog nooit gedaan. Ben niet bang voor spuiten of injecties, ook niet voor bloedprikken.
Maar om gewoon een naald bij jezelf naar binnen te steken….no thanks. Toch iets onnatuurlijks.

Maar vooruit, wat moet dat moet, dus ik laat me niet kisten, ik ga het doen!
Enig nadeel, de prik moest ik mezelf om 1 uur s ’nachts zetten.
Tja, dat is ook al zo’n tijdstip dat je denkt moet ik wakker blijven of niet.
Aangezien ik vaak om half 10/10 uur al in mijn bedje lig is het dan best lang opblijven.

Misschien beter om op de bank te blijven liggen en te slapen? Ook geen goed idee.
Oké wekker zetten dus.

De eerste prik

Avond ervoor alles klaar gezet en mijn bed ingedoken in de hoop (op de 1 of andere manier lig je er dan toch op) dat ik wakker werd van de wekker om kwart voor 1.
12 uur….wakker. Gelukkig weer ingedommeld.
Kwart voor 1, ja hoor de wakker, time to go!

Met mijn duffe hoofd naar beneden zit ik aan de keukentafel alles uit zijn verpakking te halen.
En ja hoor wie springt er op tafel, de kat. Slecht idee dus, dan maar op het aanrecht. Uitleg doorlezen en beginnen maar.En uiteraard gaat het bij punt 1 al fout, ampulletjes openbreken. Het resulteert niet bij mij in een mooi opengebroken ampul, nee ik heb overal glassplinters liggen.

20150311_010310

Ook punt 2 en 5 gaan moeizaam.En dan punt 6, mezelf injecteren. Het echte werk. Zal ik of zal ik niet.
Naald bij mijn buik…..jaaaaaa hij zit erin. Twee seconden later “jaaaaa hij zit er helemaal in….ik voel niets!!!”.
Heel vreemd jezelf een spuit zetten wat je niet voelt.

Verslaafde

Moe duik ik mijn bedje weer in, die gelukkig nog warm was.
En dan schiet het door mijn hoofd, ik leek wel een verslaafde die haar shot zat te spuiten in de nacht.
Hopelijk volgen er niet al te veel shots meer.

Heb jij jezelf weleens een prik moeten geven? Hoe was dat?
Nog niet gedaan? Zou je het kunnen?

You Might Also Like

5 reacties

  • Reply patricia 3 april 2015 at 09:29

    Veel succes met de poging!

    Ik ben zelf doktersassistente. En werk nu als laboratoriummedewerker. En sindsdien is het raar als ik zelf patiënt ben hihi. Maar zelf injecteren zou ik denk niet moeilijk vinden.

    Wat betreft open breken van ampullen: pak een gaasje of keukenpapier dubbel gevouwen. Doe dat er over bovenste gedeelte van de ampul. Zet je duim net boven in de inkeping en breek hem na achteren. Soms staat er een stipje op de ampul, dat is de plek waar je duim moet zitten.

    • Reply Kabam 5 april 2015 at 13:30

      Keukenpapier idd geprobeerd, ook geen succes. Ik gok dat s’nachts gewoon niet goed werkt voor mij. Gaasje hou ik de volgende keer ff paraat, wie weet lukt het dan beter :-).

      Moet zeggen dat ik uiteindelijk mezelf injecteren ook niet moeilijk vond, het is wel heel raar, iets onnatuurlijks. Maar ik had gedacht dat ik het lastiger zou vinden om die naald in mijn buik te steken.

  • Reply Eva 3 april 2015 at 10:58

    Ik moest mezelf elke dag spuiten om mijn eicel goed te laten groeien. Net een spuitje in een pen zoals mensen met diabetes ook gebruiken. Dat heb ik ongeveer 2 jaar gedaan. En elke maand een spuit Pregnyl. Je went er aan vind ik. Het gaat normaal worden hoor. Echt. :)

    • Reply Kabam 5 april 2015 at 13:31

      Oja die spuitpen heb ik wel eens gehoord/gezien.
      Vriendin van mij moest tijdens zwangerschap ook voor suiker prikken, dat prikding ook eens geprobeerd. Brrrrrrr die deed best zeer. Ik had met pregnyl ook het idee dat het dat gevoel zou zijn, maar dat viel reuze mee, voelde niets.

  • Reply Martine 11 juni 2015 at 19:22

    Hoe gaat het nu met je?

  • Reageer