gastblogs

Vertekend zelfbeeld – By Kim

4 november 2015

Vanaf de basisschool heb ik het gevoel gehad dat ik niet bij de populaire meisjes hoorde in de klas.
Dat ik niet paste bij de familie waar ik deel van uit maakte. Dat ik niet paste in het gezin waar ik in geboren was.

Tot aan de middelbare school ben ik gepest, elke dag maakte de pestkoppen mij uit voor; dikzak, varken, lelijkerd, witte, sukkel, loser etc.
Zij plakten een papieren varkensstaartje op mijn rug in de klas, zij lachten mij uit als ik een presentatie moest geven, zij maakten mij belachelijk op het schoolplein als ik blij was met mijn nieuwe jas.
kim001

Ik ben altijd anders geweest dan dat er van mij werd verwacht. Doordat ik nooit goed in de groep viel ben ik heel veel negatieve aandacht gaan vragen,waardoor er nog meer afstand ontstond tussen de mensen die juist dicht bij mij zouden moeten staan.
Hier heb ik zelf een heel groot aandeel in gehad, doordat ik niet de juiste keuzes gemaakt heb.
Maar mijn hart was puur, weliswaar gebroken door alle kleinerende gebeurtenissen, maar wel puur.

Zwanger

Toen ik op mijn 18e zwanger raakte was ik daar qua ontwikkeling nog helemaal niet klaar voor.
Maar door alles wat ik heb meegemaakt wel wijs genoeg om het goed op te pakken. Hierdoor kwam mijn eigen ontwikkeling op een laag pitje te staan.

Pas toen ik op mijzelf ging wonen ontpopte mijn eigen persoonlijkheid en begon ik te beseffen wat ik leuk vind en wat ik wil.
Ook ontdekte ik dat ik een krachtig persoon ben en sterker ben dan iemand mij ooit doen heeft geloven.
Ik ben immers een alleenstaande moeder, die fulltime studeert en op haar zelf woont. En als dat dan allemaal goed gaat word je daar zelfverzekerder van.

Maar ondanks dat mocht ik het niet geloven van de pestkoppen die nog steeds in mijn hoofd zaten.
“Je bent niet bijzonder” – “je doet maar wat” – “wie denk je nou dat je bent joh, doe normaal” –  “dat truitje kan je echt niet aan met je dikke buik” – “je bent veel te wit”.

Ondanks dat mijn moeder mij altijd zei dat ik mij niet druk moet maken en goed ben zoals ik ben, geloofde ik nog steeds de pestkoppen in mijn hoofd.

Villa Single Mama

Totdat ik mee deed aan Villa Single Mama. Hierin was ik samen met 8 alleenstaande moeders en 14 kinderen.
Tijdens de activiteit met choreograaf Isabelle ben ik heel hard geconfronteerd met hoe diep mijn onzekerheid zit.
Eerder gaf ik het al aan, mijn ontwikkeling is op een laag pitje gegaan vanwege mijn allerliefste zoon, en hierdoor is mijn onzekerheid normaal geworden voor mij.
Maar tijdens de dansactiviteit blokkeerde ik volledig waardoor ik mij besefte dat de onzekerheid die ik dagelijks ervaar absoluut niet normaal is.

Tijdens die dansactiviteit en tijdens andere activiteiten hebben de moeders mij zo ontzettend goed opgevangen en mij zo goed gesteund.
Zij hebben mij gevoed met hun lieve woorden en voor het eerst in mijn leven zijn ze echt blijven hangen en mág ik ze geloven van mijzelf.

IMG_20150927_214522

De reacties

Toen het programma begon op 1 september 2015 en de reacties binnen kwamen bij elke nieuwe aflevering bloosde ik urenlang na.
Zoveel lieve mensen hebben de tijd genomen om mij een (privé)bericht te sturen. Waarin zij mij vertelde dat ze mij een goede moeder vinden, dat ze mij een krachtig persoon vinden, dat ze mij lief vinden en zelfs dat ik niet dik ben.

De meeste hebben mij tot tranen geroerd, zulke mooie woorden die mij recht in het hart hebben geraakt.
Elke week word ik er meer en meer verlegen van. Maar ook geeft het mij een reden om erin te mogen geloven.
Ik bedoel, als zoveel mensen het zeggen, dan moet het wel zo zijn toch?

Mijn deelname heeft echt mijn leven veranderd, iets wat ik van tevoren totaal niet had verwacht. Ik ging heel nuchter het huis in en was mij aan het voorbereiden op de negatieve comments.
Maar niets was minder waar, ik heb geen 1 negatieve comment gehad. Alleen maar positieve!

Lieve, lieve, lieve mensen die tijd van hun dag hebben genomen om mij een bericht te sturen. 
Ik bedank jullie uit de grond van mijn hart, jullie hebben mij zelfbeeld vertekend.
In de meest positieve zin van het woord.

Heel veel liefs,
Kim

You Might Also Like

4 reacties

  • Reply Michelle 4 november 2015 at 08:18

    Wat goed Kim!! Natuurlijk mag je trots zijn op jezelf. Ik ben 5 jaar lang alleen geweest met 2 kinderen en het was echt heeeeel zwaar. Allleen tot de jongste anderhalf was, was er wél een vader aan boord die soms hielp. Dus met een baby alleen zijn lijkt me nóg zwaarder. Echt knap hoor.

  • Reply Eva 4 november 2015 at 19:34

    Hoi Kim,

    Je mag absoluut trots op jezelf zijn en lees je lange verhaal en zelf ik krijg tranen ervan
    Want heb met een warm hart naar Villa Single Mama’s gekeken en dat elke dinsdag avond..
    En blijf altijd met een goed gevoel luisteren naar je hart want ook jij bent een liefdes persoon ?

    Gr Eva

  • Reply janske 5 november 2015 at 13:00

    Wat mooi Kim! Met veel plezier en herkenning g heb ik naar jullie programma gekeken en vond het geweldig om te zien hoe jullie elkaar samen hielpen om jezelf als moeder maar ook je eigen ik te ontwikkelen. Mooi. Je mag op recht trots zijn op jezelf. Je zoontje boft maar met zo’n supermama!

  • Reply Merel 16 februari 2016 at 13:36

    Lieve Kim,

    Ik heb Villa Single Mama op de voet gevolgd. Wat een fantastisch programma, zeker omdat ik een tijd lang mijn oudste dochter alleen opvoedde en ik veel dingen herkende. De aflevering met Isabelle zal me altijd bijblijven, zo knap dat zij alles uit je weet te trekken, ook als er een enorme muur om je heen staat. Jou ook, kan ik me zo voorstellen.

    Na je verhaal kan ik niet anders dan me aansluiten bij de anderen. Je doet het zeker fantastisch en kijk naar je leeftijd… Op je 18e leef je normaalgesproken een heel ander leven, veel minder verantwoordelijk en toch meer als kind. Jij kreeg een kind waar je volledig voor bent gegaan, waar ik veel bewondering voor heb. Je bent inderdaad hartstikke mooi en goed zoals je bent.

    Liefs,
    Merel

  • Reageer