persoonlijk

De 1e wachtweek

16 januari 2015

Je kent de uitdrukking wel: De tijd vliegt!
Nou ik kan je vertellen, dat klopt niet altijd. 
Als je ergens op wacht dan gaat de tijd helemaal niet snel. En al helemaal niet in de wachtweken.
De wachtweken: dit zijn de 16 dagen dat je moet wachten van inseminatie tot aan de zwangerschapstest.
Die 16 dagen, die passen niet in een blog. Dus vandaag het eerste deel…

Elke dag ermee bezig

Ik dacht dat wachten op de oproep erg was. En daarna dacht ik dat wachten tot de 1e poging erg was.
Nee, dit is toch wel het ergste.
De eerste dagen gaan nog wel. Ik kan nog niks voelen of merken. En je hebt dus geen idee wat de stand van zaken is.
Is het gelukt of niet?

Elke dag moet ik er wel een paar keer aan denken. Maar ik ben er gelukkig niet continu mee bezig.
En als ik er aan denk is het of heel praktisch: oh dit kan ik dus straks niet meer. Of het is gewoon weg: Zou het?
Ik probeer het snel los te laten en mezelf bezig te houden zonder stress. Dus ik kies regelmatig voor bank hangen of andere ontspanning.
En ik betrap mezelf op de gedachten: “Waarom zorg ik nu wel zo goed voor mezelf, en anders niet?”

Met regelmaat krijg ik vragen hoe ik me voel, hoe het gaat en of ik al iets merk. Niet gek. Ik ben er erg open over geweest in mijn naaste omgeving.
Daarnaast vraag ik het mezelf ook elke dag. Erg vind ik het niet. Mensen proberen me geen dingen aan te praten, en ik vind het leuk dat er zoveel interesse is.
Dus alle vragen beantwoord ik met plezier. En ik hoop stiekem dat ik snel kan zeggen dat ik de eerste symptomen heb.

ontspannen d.m.v. een boswandeling

ontspannen d.m.v. een boswandeling

De eerste symptomen?

Symptomen, ik heb me er bewust niet heel erg in verdiept. Ik weet dat je borsten kunnen veranderen. En we weten allemaal dat misselijk zijn een symptoom is.
Ik zeg bewust geen ochtendmisselijkheid, dit omdat ik weet dat het ook de hele dag kan duren. En ook de gehele zwangerschap.
Tja en natuurlijk de hormonen, die je lekker prikkelbaar of super emotioneel maken.
Daar let ik dus wel een beetje op. Maar ik denk er niet aan.

Ik weet niet meer welke dag het is, maar ik weet wel dat het nog ruim een week is voordat ik zou kunnen gaan menstrueren.
En ineens voor de spiegel valt een kwartje: alweer nieuwe puistjes.
Die fijne dingen heb ik maar 4 dagen per maand: 2 dagen voor ovulatie, en 2 dagen voor menstruatie. Beiden niet van toepassing.
Ik google even, en ja het is een symptoom.
Goed dat weten we dan. Maar we weten ook: mijn lichaam doet raar, dus wil niks zeggen.

Eindigen met nog een symptoom?

Aan het einde van de eerste wachtweek (en na research weet ik dus dat het de periode van innesteling is) merk ik iets.
Prettig is het niet, maar ik kan er weinig aan doen: Zo nu en dan doen mijn borsten zeer.
Nou zeer is niet het goede woord. Gevoelig. Af en aan zijn ze gevoelig.
Hmm, dit heb ik normaliter 2 dagen voor menstruatie. Ik heb nu nog een goede week te gaan.
Maar ook nu wuif ik het weg: Geen dingen in je hoofd halen, wil niks zeggen nog.

Want is het niet veel te mooi om waar te zijn? Raak bij de 1e poging?
Testen op dag 16 is testen op 1e kerstdag. Zo natuurlijk geweldig zijn. Een mooie dag, een mooie herinnering.
En ik riep dat ik met kerst 2014 graag een kindje wilde hebben, in of uit de buik.
Maar hoe groot is de kans?

En zo zijn we halverwege de wachtweken. Gek ben ik nog niet, aan het twijfelen wel. Lichtjes dan, we blijven realistisch.
Op naar wachtweek 2, hoe zal die verlopen?
Welke symptomen had jij? En hoe snel?

You Might Also Like

34 reacties

  • Reply Linda 16 januari 2015 at 06:47

    Je weet wel erg goed de spanning op te bouwen. Ik volg je bijzondere verhaal ook al had ik nog niet gereageerd. Spannend hoor. Zelf wist ik het gelijk een dag later, ik voelde het gewoon. Eerst een negatieve test (was te snel) en na twee weken inderdaad een positieve test die mijn gevoel bevestigde. Zelfde bij de tweede. Je laat je zo makkelijk gek maken, zou het of toch niet….

    • Reply Thea 16 januari 2015 at 08:58

      Leuk dat je me volgt! Ik hoor meerdere zeggen dat ze het gelijk wisten. Bijzonder.

  • Reply Nicole 16 januari 2015 at 07:21

    Bij mij was het moeheid. Ik was zo moe de hele tijd. Snapte niet waarom haha.. Totdat mn man zei dat ik moest gaan testen, ik geloofde er niet in.. hij wel.
    En ja hoor..

    Hoop dat het bij jou ook zo gaat!

    • Reply Thea 16 januari 2015 at 08:59

      Gelukkig had hij gelijk :) Meestal hebben wij gelijk 😉

  • Reply Marlieke 16 januari 2015 at 07:34

    Spannend! Hier wist ik het ook de volgende dag eigenlijk al. Deed nog wat weekjes mijn kop in het zand steken, maar mijn borsten hadden het eigenlijk al verraden :)

    • Reply Thea 16 januari 2015 at 08:59

      Ah die borsten…. verraders :)

  • Reply natasja 16 januari 2015 at 09:02

    Oh wat leef ik met je mee! Wat is het toch spannend!

    • Reply Thea 16 januari 2015 at 12:12

      als jij het al spannend vind…moet je nagaan hoe ik me voel :)

  • Reply Ka-bam 16 januari 2015 at 10:59

    ik lees hier borsten en moeheid hahahahaha, die zullen het bij mij niet gaan verraden.
    Sinds ik hormoonloos ben (geen pil en spiraal sinds deze maand) zijn die borsten van mij wel zo gevoelig, iets wat altijd door hormonen onderdrukt ben.

    En tja moeheid…..heb een chronische ziekte waar moeheid een symptoom voor is, dus ook daar ben ik aan gewend hahahaha.

    Ben benieuwd hoe het mij straks vergaat.

    • Reply Thea 16 januari 2015 at 12:13

      krijg jij gewoon bergen misselijkheid! :)

      • Reply Ka-bam 16 januari 2015 at 16:40

        laat ik hopen van niet hahahah

  • Reply Mendy 16 januari 2015 at 11:18

    Ik volg je verhaal ook al even, en ik hoop zo voor je dat het lukt. Bij mij geen enkel symptoom. ik was er van overtuigt dat ik ongesteld moest worden. Pas toen ik 6 weken zwanger was werden mijn borsten ineens enorm. Maar verder symptoom vrij tot 10 weken.

    • Reply Thea 16 januari 2015 at 12:13

      Dat hoor je niet vaak, meestal merken vrouwen wel iets…
      Leuk dat je me volgt!

  • Reply patricia 16 januari 2015 at 12:29

    In de wachtweken ben je veel bewuster van je lijf dan normaal heb ik gemerkt. Ik voelde ook van alles.
    Maar nu ik een maand overgeslagen heb weet ik nu pas wat bij mijn menstruatie past en niet. Ik had nooit eerder gemerkt dat mijn borsten gevoelig waren voor de menstruaties. Maar kennelijk is dat dus wel zo. Net als een opgeblazen/dikke buik haha. Dus ik weet nu als ik dat voel dan is het mis.
    Mijn menstruaties zijn tijdens de iui’s ook heel anders geworden, ik vloei eerst heel licht 2-4 dagen er voor, voordat de boel losbreekt.

    En anders leven ken ik wel. Ik probeer in de wachtweken echt minimaal 8 uur slaap te behalen. Voldoende rust in te bouwen. Mijn lijf warm te houden, dus 2 paar sokken aan, altijd dekentje op de bank, soms kruikje erbij, hemd aan haha. En ik let ook wat meer op mijn eten. De kattenbak met handschoenen verschonen. Maar ook niet allemaal té want dan ben je er weer teveel mee bezig.

    Een evenwicht/balans tussen er totaal niet mee bezig zijn en er téveel mee bezig zijn vinden, is erg lastig vind ik. Ik had zelf van te voren ook niet gedacht dat die psychisch/emotioneel zoveel met mij zou doen. Maar dat blijkt dus wel.

    Succes!

    • Reply Thea 16 januari 2015 at 12:35

      een balans vinden is inderdaad super moeilijk. Ik was al lang gestopt met de pil, en bewust gaan opletten toen ik een jaar op de wachtlijst stond. Dus kon ik mijn menstruatie snel herkennen. Dat scheelt.
      slapen, dekentje…hmmm ik hoor mezelf :)

    • Reply Ka-bam 16 januari 2015 at 16:42

      ooo oeps….kattebakken….ik begin straks met iui en had bedacht dat ik natuurlijk als ik zwanger ben die dingen niet moest verschonen (ja met handschoenen)….maar idd in die 2 wachtweken natuurlijk ook niet.

  • Reply Priscilla 16 januari 2015 at 13:27

    Oh wat is het spannend, gelukkig ben ik van nature niet zo nieuwsgierig 😉

    • Reply Thea 16 januari 2015 at 13:36

      gelukkig overmorgen het volgende deel alweer :)

  • Reply Eline 16 januari 2015 at 13:55

    Ik merkte helemaal niets….had zelfs extreem bloedverlies, uiteindelijk wel een positieve test, ik geloofde het niet, omdat ik dat wel vaker had gehad, en toen was het ook niet goed…en omdat ik op vakantie in Maleisie was kon ik niet naar het centrum.
    Eenmaal terug toch even laten kijken..bleek ik 7.5 week zwanger te zijn..ongeloof tot ik de echo zag..ik had immers niets gevoeld ??
    De hele zwangerschap nauwelijks klachten (alleen buik begon te groeien, dat dan weer wel). Nooit misselijk geweest, geen gevoelige borsten of andere hormonale klachten…dat kan dus ook !!!!

    • Reply Thea 16 januari 2015 at 18:59

      Ik snap je ongeloof…. pff.
      Toch hoor ik het niet vaak: geen tekenen

  • Reply Marijke 16 januari 2015 at 17:15

    o wat spannend! En zo leuk om te lezen. Bij de eerste had ik werkelijk geen flauw idee en ook echt geen symptomen. Dus ik was al 2 maanden verder voor ik het wist (zeer rare cyclus ook nog). Bij nummer twee direct. Ja die borsten hè……

    • Reply Thea 16 januari 2015 at 18:59

      hahaha ja die borsten dat zijn echt een dingetje ja :)
      en heel spannend!

  • Reply Suzanne 16 januari 2015 at 18:27

    Ik temperatuurde en had de nod (niet ongesteldheidsdag) temperatuur van 36.8 en normaal 36.4 of 36.5 ofzo dus wist het al , test gedaan en ha hoor zwanger haha.
    Hoop dat dat hij jou ook zo is 😉

    • Reply Suzanne 16 januari 2015 at 18:28

      36.9 was het trouwens :)

    • Reply Thea 16 januari 2015 at 19:00

      Probleem bij mij is: tempen heeft geen zin. Ik heb ook nooit koorts, en mijn temperatuur wisselt eigenlijk zelden of maar 0.1 of 0.2.
      Heb al denk 25 jaar (van de bijna 32) geen koorts gehad, op een inenting voor het buitenland na en toen was het ook net aan.

  • Reply Marisca Kenter 16 januari 2015 at 19:21

    Zo je weet de spanning er echt goed in te houden! Ik zelf was al zes weken zwanger voordat ik erachter kwam. Ik dacht dat ik griep had

    • Reply Thea 16 januari 2015 at 21:51

      ja? sorry dan :) maar het is ook best wel spannend :)

  • Reply Gwen 16 januari 2015 at 20:20

    Ben zo benieuwd! Ontdek nu pas dat wij in het verleden lezen. Ik dacht live hihi. Je weet dus zelf inmiddels al of dit gelukt is! Ik gok (hoop!) van wel 😉

    • Reply Thea 16 januari 2015 at 21:52

      haha ja klopt, jullie lopen iets achter, maar niet zoveel meer :) Ik weet het inderdaad maar ik zeg niks!

  • Reply Malou 17 januari 2015 at 13:13

    Ooh, wat spannend zeg! Hopelijk gaan die wachtweken een beetje snel, het lijkt me helemaal niks.. En ik hoop echt op een positieve test!

    Ik merkte in het begin dus helemaal niks, maar ik kwam er dan ook pas na 9 weken achter dat ik zwanger was (ik dacht namelijk dat ik ongesteld was geweest, maar blijkbaar was dat geen ongesteldheid). Achteraf gezien had ik vanaf 6 weken wel vaak een raar gevoel in mijn maag.

    Ik ga je volgen!

    • Reply Thea 17 januari 2015 at 17:55

      bedankt voor je reacties. Het is echt niks en snel gaan ze zeker niet.

  • Reply Jessica 17 januari 2015 at 19:20

    Oooh wat spannend zeg!!!!!

    Hier eigenlijk niks tot een week of 8-9. Toen gingen mijn borsten enorm jeuken en dat vond ik heeeeel raar.
    Alleen achteraf kan ik zeggen dat ik soms een ‘hol’ gevoel had in mijn maag. Beetje zoiets als trek hebben maar het ging niet weg na het eten.

    • Reply Thea 18 januari 2015 at 09:00

      heel spannend :)

  • Reply Debbie 19 januari 2015 at 20:52

    Ja die wachtweken zijn echt vreselijk vond ik wel dan… En ik voelde steeds opnieuw dingen dat ik echt dacht ik ben gewoon zwanger. Maar dat waren de hormonen die ik zelf inspoot. Dus steeds was het een teleurstelling als ik ging menstrueren. Testen kwam er de eerste maanden gewoon niet van.

  • Reageer