persoonlijk

ziekenhuis gedachten

19 juni 2015

Daar loop ik weer. Ik ga het ziekenhuis weer in. Inmiddels kan ik de route in het ziekenhuis dromen.
Ik loop zo de route naar de wachtkamer, klaar voor de 4e inseminatie.
En dit keer ben ik weer alleen. Dus mijn gedachten vliegen door mijn hoofd.
Mijn ziekenhuis gedachten. Ik heb ze alleen daar. Leuke maar ook mindere leuke.
En misschien ook wel herkenbare?

umc

het begin

Het begint al op de parkeerplaats. Ik heb het gevoel dat niemand me ziet.
Mensen botsen tegen me aan. En ik denk alleen maar: “Hoe kun je mij over het hoofd zien?”
Ik ben in mijn ogen echt gigantisch dik (tot ik een dikker iemand zie). Dus hoe kun je mij missen?

En dan als ik naar het ziekenhuis loop, loopt er een man voor me, enorm traag en aan de telefoon.
Als ik hem links in wil halen, doet hij een stap naar links. En andersom ook naar rechts.
Na drie pogingen heb ik hem inmiddels al flink vervloekt dat ik straks een eisprong achter de rug heb en geen zaadjes in me, en dat is dan ZIJN schuld.
Door hem ben ik dan te laat

En ik weet dat het onzin is, ik heb namelijk nog 25 min voor mijn afspraak.

naar de afdeling

Terwijl ik door het ziekenhuis loop heb ik het idee dat iedereen naar me kijkt.
Eerst denk ik even dat er op mijn voor hoofd staat waarvoor ik daar ben. Bijvoorbeeld: rammelende eierstokken!
Daarna denk ik ook heel even iets anders. Iets heel anders.

Wat als iedereen me herkent? Wat als iedereen weet dat ik van deze site ben?
Dan staat er straks overal op internet dat ik gespot ben in het UMC en dat ik daar vast was voor mijn inseminatie?
Ik zie het al helemaal voor me: ik als bekende Nederlander moet incognito naar het ziekenhuis.

20150610_115321

op de afdeling

Op de afdeling in de wachtkamer, gaat het los.
Ik heb het idee dat iedereen me wegkijkt. Iedereen vraagt zich af wat ik hier doe. Dat ik hier niet thuis hoor.
Het andere moment weet ik het zeker: dit is DE poging, nu word ik zwanger.
En dan zie ik weer een beeld voor me van de verpleegster die mis spuit of het buisje kapot laat vallen.

En dan denk ik weer dat het nooit zal lukken. Wat weer overgaat in dat het vast een vijfling wordt.
Of dat ze me gaan vergeten. En ze zich afvragen wie ze gemist hebben, want ze hebben een buisje over…

eind goed al goed?

En dan word ik geroepen en mag ik naar binnen.
Daar lig ik dan. Op de behandeltafel, benen in de beugels.
En de volgende serie gedachten komen naar boven….

Herkenbaar? Heb jij ook van die rare, nare of leuke gekke ziekenhuis gedachten?
Voor een inseminatie of een andere behandeling?

You Might Also Like

12 reacties

  • Reply Malou 19 juni 2015 at 07:34

    Ik kan het me heel goed voorstellen hoor.. Toen wij probeerden zwanger te worden (zonder ziekenhuizen), dacht ik ook wel eens dingen als ‘wat als het nooit zou lukken?’ of ‘straks krijgen we een drieling’.

    • Reply Thea 19 juni 2015 at 08:43

      Ja die gedachten hebben we denk ik allemaal?!

  • Reply Kim 19 juni 2015 at 09:59

    Ik kan me goed voorstellen dat je deze gedachten hebt. Ik had dat al wanneer ik naar de dermatoloog moest. Ik zou ze graag allemaal voor je wegnemen. <3 Helaas gaat dat niet. De gedachten zijn er, maar ze zijn oké. Jammer dat ze je bezoekje nog spannender maken… Succes.
    Liefs

    • Reply Thea 20 juni 2015 at 08:33

      dank je wel :)

  • Reply Linda 19 juni 2015 at 14:04

    Ik denk dat je pas onmenselijk bent als je die gedachten niet hebt.
    Door alle social media ben je ervan bewust dat je in real life ook ‘gecontroleerd’ wordt, terwijl dit niet het geval is. Maar zo voelt het vast wel.
    Je schrijfstijl is ‘leuk’ om te lezen (ben even woordeloos om het juiste woord in deze context te plaatsen), maar je neemt de lezer mee in jouw persoonlijke gedachten. Dat raakt met zo’n verhaal!
    We gaan er maar vanuit dat het geen 5 ling zal worden 😉
    Fingers crossed!

    • Reply Thea 20 juni 2015 at 08:31

      pff nee een 5ling daar moet ik echt niet aan denken :)
      bedankt!

  • Reply Josan Jongbloed 19 juni 2015 at 22:00

    Wat is zo’n traject toch slopend als ik dat zo lees!

    • Reply Thea 20 juni 2015 at 08:31

      het is geen makkie allemaal nee, het is behoorlijk slopend

  • Reply Jeanine 20 juni 2015 at 12:23

    Ziekenhuis gedachten hebben we denk ik allemaal ja. Maar een pretje dat is het niet. Zo te lezen een emotionele achtbaan voor je op het moment. I’ll keep my fingers crossed. Mooi geschreven!
    Liefs, Jeanine

    • Reply Thea 21 juni 2015 at 20:51

      Dank je wel :)

  • Reply patricia 22 juni 2015 at 21:29

    Mijn 2 gedachten:
    De ene als ik terug kom van een inseminatie dat ik een presentator/journalist ofzo tegen kom en die vraagt wat heb je gedaan vandaag? Of ze komen van man bijt hond om de dag door te nemen. Hihi.

    De andere betreft de verpleegkundige in het zkh. Dan denk ik wat een beroep de halve dag vrouwen zwanger maken hahaha.

    En verder kijk ik ook vaak naar mannen die voldoen aan het donorprofiel.

    • Reply Thea 23 juni 2015 at 21:43

      hahaha nou heb ik er een gedachten bij: donors
      Maar die komen nooit op hetzelfde tijdstip als inseminaties :)

    Reageer